راهنمای بهترین فلیکر-چاقه های LED رایگان برای استودیوهای ضبط ویدیو - وبلاگ ها

هنگامی که متخصصان تولید ویدئو به نورپردازی سقف LED روی می آورند، اغلب همان شگفتی ناخوشایند را تجربه می کنند: وقتی با وضوح کامل بررسی می شود، فیلم گرفته شده در زیر نورهایی که با چشم غیر مسلح کاملاً ثابت به نظر می رسند، نوارهای ریتمیک، استروبینگ یا نوسانات نوردهی را نشان می دهد. مدیریت فعلی درایور LED مستقیماً مسئول این مشکل است که مدولاسیون نور موقت است. به منظور انتخاب بهترینلامپ چوبی LEDبرای اپراتور استودیو، ارائه دهنده پادکست، فیلمبردار شرکتی، یا تولید کننده محتوا که یک منطقه تولید تخصصی را با بت های بالای سر مجهز می کند، درک پنج فاکتور فنی متمایز که به ندرت در دیتاشیت های معمولی چراغ های روشنایی برجسته می شوند، ضروری است. این آموزش توضیح می دهد که آن الزامات چیست، چه ارقامی باید درخواست کرد و چگونه آنها را قبل از انجام تراکنش تایید کرد.

مدولاسیون عرض پالس (PWM)، یک فناوری که به سرعت LED را بین کاملاً روشن و کاملاً خاموش در یک فرکانس از پیش تعیین شده تغییر می دهد تا ظاهری کم نور را ارائه دهد، برای کاهش نور در اکثر نورهای LED سفید که برای استفاده تجاری گسترده در نظر گرفته شده است استفاده می شود. درصد زمان صرف شده در حالت "روشن" (چرخه وظیفه) با روشنایی درک شده در ارتباط است. فلیکر در فرکانس‌های PWM کمتر از حدود 100 هرتز به‌عنوان یک اثر بارق برای چشم انسان ظاهر می‌شود. اکثر مردم نمی توانند آن را بین 100 هرتز و 1.25 کیلوهرتز ببینند، اما دوربین ها همچنان می توانند آن را تشخیص دهند، به خصوص در نرخ فریم بالاتر یا زمانی که با سرعت های شاتر خاصی جفت می شوند. منابع با عمق مدولاسیون 100٪، مانند دیمرهای PWM، معمولاً فراتر از 1.25 کیلوهرتز قابل قبول هستند، اگرچه اثرات استروبوسکوپی باقیمانده بر روی اجسام متحرک هنوز تا 3 کیلوهرتز و شاید بالاتر قابل تصور است.

وجود نوار در ویدئو با رابطه بین فرکانس PWM و سرعت شاتر دوربین تعیین می شود. اگر چرخه PWM و چرخه شاتر دوربین در هماهنگی کامل یا نسبت عددی کامل نباشند، دوربین قسمت‌های مختلف چرخه روشن/خاموش LED را در فریم‌های مختلف ضبط می‌کند. این منجر به فریم هایی با روشنایی متفاوت و نوارهای متمایز نورد یا نوردهی سوسو می شود که در غیر این صورت فیلم واضح را خراب می کند. این مشکل با ویدیوهای با سرعت بالا (120 فریم در ثانیه، 240 فریم در ثانیه، یا بالاتر برای برنامه‌های{8}حرکت آهسته) تشدید می‌شود، زیرا عدم تطابق فرکانس به دلیل شکاف بین فریم کوتاه‌تر رایج‌تر است.

با دستگاه‌هایی که با فرکانس 500 هرتز PWM کار می‌کنند، فرکانس‌هایی که اغلب برای راحتی چشم انسان به‌عنوان «فلک-رایگان» تبلیغ می‌شوند، پخش ویدئو استاندارد با سرعت 24 یا 30 فریم در ثانیه ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. از آنجایی که دوربین 120 عکس در ثانیه می گیرد که هر کدام از آنها در یک پنجره شاتر نسبتاً کوتاه ادغام می شوند، PWM 500 هرتز هنوز برای ویدیوهای با سرعت بالا با سرعت 120 فریم در ثانیه کافی نیست. متخصصان نورپردازی که در برنامه های کاربردی سینما و عکاسی تخصص دارند توصیه می کنند از درایورهای LED با فرکانس PWM حداقل 25000 هرتز (25 کیلوهرتز) استفاده کنند. این فرکانس مشکل ثانویه وزوز ناشی از PWM{14}}از اجزای درایور را حذف می‌کند و فراتر از محدوده شنوایی انسان است، بنابراین حتی برنامه‌های{15}}فریم{16}}بالا{17}}شاتر{18}} و سرعت بالا نیز فاقد اثرات مدولاسیون بصری هستند.

مناسب بودن چوب LED برای کاربردهای تولید ویدئو با پنج معیار فنی تعیین می شود.

1. فرکانس کاهش نور PWM: حداقل 25 کیلوهرتز

مهم ترین نیاز برای موقعیت های دوربین این مورد است. تقریباً برای تمام ترکیب‌های نرخ فریم و سرعت شاتر واقعی در تولید ویدیوی حرفه‌ای، درایوری که با فرکانس ۲۵ کیلوهرتز یا بالاتر کار می‌کند، سوسو زدن{2}}دوربین را حذف می‌کند. وسایلی که با فرکانس‌های PWM بین 200 تا 400 هرتز فروخته می‌شوند، هم برای راحتی بصری انسان و هم برای استفاده تجاری گسترده مناسب هستند، با این حال وقتی توسط دوربین‌های{6} سرعت بالا ضبط می‌شوند، می‌توانند آثار هنری ایجاد کنند. فرکانس PWM همیشه باید از برگه اطلاعات درایور درخواست شود نه از برگه مشخصات لامپ، که اغلب این اطلاعات را حذف می کند.

2. درصد سوسو زدن: کمتر یا مساوی 5٪

دامنه مدولاسیون خروجی نور توسط Percent Flicker (PF) اندازه گیری می شود که درصدی است که نسبت تفاوت بین حداکثر و حداقل روشنایی را به کل آنها نشان می دهد. عدد 100% بیانگر این است که منبع از حالت کاملاً روشن به حالت کاملاً خاموش در هر چرخه حرکت می کند، در حالی که مقدار 0% خروجی کاملاً ثابت را نشان می دهد. آستانه هدف برای محیط های ویدیویی PF 5٪ در هر فرکانس زیر 200 هرتز است. این مطابق با طبقه‌بندی «سوسو زدن-رایگان» است که در قوانین ساختمان عنوان 24 کالیفرنیا استفاده می‌شود، که همچنان یکی از سخت‌گیرانه‌ترین الزامات{8}}سوسو زدن محیطی ساخته‌شده در سراسر جهان است. باید توجه داشت که PF به خودی خود کافی نیست: منبعی با مدولاسیون 10 درصد در 50 هرتز مشکل ساز است، اما منبعی با مدولاسیون 100 درصد در 30 کیلوهرتز هم برای دوربین{14}}ایمن است و هم برای انسان{15}}. فرکانس و PF باید همیشه با هم ارزیابی شوند.

3. SVM (اندازه گیری دید استروبوسکوپی): < 0.4

اثر استروبوسکوپی یا احتمال اینکه اجسام متحرک به نظر می‌رسند لکنت دارند، منجمد می‌شوند یا تصاویر ارواح را در زیر نور سوسو می‌زنند، توسط SVM، یک معیار ادراکی، اندازه‌گیری می‌شود. در ناحیه 80 هرتز تا 2 کیلوهرتز، جایی که اثرات استروبوسکوپیک از نظر فیزیولوژیکی فعال‌تر است، عمق مدولاسیون و فرکانس را با حساسیت سیستم بینایی انسان ترکیب می‌کند. میانگین آستانه دید ناظر با مقدار SVM 1.0 نشان داده می شود. مقادیر بیشتر از 1.0 نشان دهنده مصنوعات استروبوسکوپی قابل مشاهده است. هدف برای استودیوهای ویدئویی و موقعیت‌های پخش، SVM کمتر یا مساوی 0.4 است، که یک بافر قابل‌توجه در برابر جلوه‌های استروبوسکوپی برای سوژه‌های متحرک گرفته‌شده در دوربین و ساکنان انسان ارائه می‌دهد. برای کارهای صنعتی با دقت بالا که به تجهیزات ریسندگی نیاز دارند، این سطح نیز توصیه می شود.

4. رندر رنگ: R9 بزرگتر یا مساوی 50، CRI بزرگتر یا مساوی 90

تنها زمانی که منبع نور دقیقاً تمام اجزای طیفی سوژه را به تصویر می‌کشد، دوربین‌های فیلمبرداری می‌توانند رنگ را ضبط و تکرار کنند. رنگ‌های پوست، رنگ لباس، رنگ‌های محصول و جنبه‌های اطراف همگی به‌طور صادقانه تکرار می‌شوند تا وقتی CRI 90 یا بالاتر است، نگاه سوژه را در نور طبیعی منعکس کنند. معیار ایده آل CRI 95 یا بالاتر است، با R9 (رندر قرمز عمیق) > 50، برای موقعیت های استودیویی که وفاداری رنگ یک ارزش تولید است، مانند تنظیمات مصاحبه، ارائه محصول، و کاربردهای آرایشی. یکی دیگر از دلایل اهمیت کیفیت درایور هنگام انتخاب وسایل استودیویی این است که-ال ای دی های فسفر CRI بالا معمولاً به طراحی درایور کمی دقیق تری نیاز دارند تا CCT ثابت در شرایط کم نور حفظ شود. TLCI از 90+ برای برنامه های پخش حرفه ای توصیه می شود. TLCI (شاخص ثبات روشنایی تلویزیون) یک آمار همراه است که روز به روز محبوب تر می شود و به ویژه برای پخش پاسخ دوربین کالیبره شده است.

5. UGR < 19

رتبه بندی یکپارچه تابش خیره کننده (UGR) میزان ناراحتی تابش خیره کننده را برای کسانی که در یک منطقه روشن هستند اندازه گیری می کند. UGR کمتر یا مساوی 19 چشمک زدن، انعکاس مردمک را که بر فوکوس دوربین تأثیر می گذارد و ناراحتی در طول جلسات طولانی در محیط استودیویی که در آن اجراکنندگان، مجریان یا سوژه ها زیر نورهای بالای سر قرار می گیرند و اپراتورهای دوربین باید دقیقاً مانیتورها را تماشا کنند را کاهش می دهد. توزیع روشنایی نور، هندسه اتاق، و بازتاب سطوح همگی بر UGR تأثیر می‌گذارند. با این حال، مقدار UGR برگه اطلاعات یک دستگاه، که اغلب برای یک شرایط اتاق خاص داده می‌شود، یک پایه مفید برای مقایسه ارائه می‌دهد.

کاهش جریان ثابت (CCR) که اغلب به عنوان کم نور آنالوگ شناخته می شود، جایگزینی برای کاهش نور PWM است که با کاهش جریان رانندگی به جای روشن و خاموش کردن، روشنایی LED را کاهش می دهد. طبق تعریف، CCR مدولاسیون صفر را در فرکانس رانندگی ایجاد می کند. برای تمام سطوح کم نور، خروجی واقعا ثابت است. نقطه مقابل این است که با کاهش جریان، CCR یک تغییر کوچک در CCT ایجاد می‌کند (LED‌ها با جریان‌های کاهش‌یافته گرم‌تر می‌شوند)، که ممکن است مشکلات کالیبراسیون را در تنظیمات استودیو ایجاد کند که در آن رنگ بسیار مهم است. یک تکنیک ترکیبی توسط برخی از درایورهای LED با کیفیت بالا استفاده می‌شود، که وقتی تغییر CCT محسوس است، از کم‌نور آنالوگ در سطوح نور بالاتر به PWM با فرکانس بالا (بیشتر یا مساوی 25 کیلوهرتز) در سطوح پایین‌تر که جابجایی CCT از CCR قابل توجه‌تر است تغییر می‌کنند. دانستن اینکه راننده برای کدام توپولوژی کم نور استفاده می کند بسیار مهم استوسایل چوبی استودیوییکه در طول یک تولید-همرنگ و کم رنگ خواهد شد.