چگونه نور بر خلق و خو و ادراک تأثیر می گذارد

چرا برخی فضاها دنج و دلپذیر به نظر می رسند در حالی که برخی دیگر احساس سرد و محدود می کنند؟

روانشناسی نور می تواند نقش داشته باشد.

بسیار ساده است که نقشی را که نور در طراحی داخلی ایفا می کند کم ارزش بدانیم. با این حال، انتخاب نور ممکن است تأثیر زیادی بر نحوه تأثیرگذاری بر ادراک و خلق و خوی داشته باشد.

درک اینکه چگونه افراد به نور از نظر فکری و عاطفی واکنش نشان می دهند با روانشناسی نورپردازی آسان تر می شود. پس از اینکه متوجه شدید که چگونه گزینه های مختلف نورپردازی بر افراد تأثیر می گذارد، می توانید نور اتاق را متناسب با کاربرد مورد نظر آن تغییر دهید.

در حالی که جنبه های روانی متعددی وجود دارد که ممکن است بر نحوه دیدن نور تأثیر بگذارد، مهم است که موقعیت نور و همچنین روشنایی، رنگ و اشباع آن را در نظر بگیریم.

اثرات موقعیت یابی

اول، قرار دادن نور در یک فضا ممکن است بر نحوه درک یا استفاده بازدیدکننده از آن تأثیر بگذارد.

TCP توصیه می‌کند: «نورهایی که بالاتر از سطح چشم قرار می‌گیرند می‌تواند احساس محدودیت ایجاد کند و فضای رسمی‌تری ایجاد کند. از سوی دیگر، نوری که کمتر از سطح چشم است می‌تواند حس اهمیت شخصی را تقویت کند و محیط آرام‌تری را ایجاد کند.

یکی دیگر از عوامل، قرار گرفتن چراغ ها در فضا است. نورپردازی در اطراف لبه های اتاق ممکن است این تصور را ایجاد کند که اتاق بزرگتر است. خلق و خوی پرتنش را می توان با نور مرکزی و روشن برانگیخت.

تکنیک های نورپردازی تاکیدی به عنوان اثبات بیشتر اهمیت مکان ارائه می شود. بسته به اینکه نور چقدر به دیوار نزدیک است، روش های نورپردازی مانند چرای دیوار و شستشوی دیوار توجه بیننده را به اجزای خاصی جلب می کند.

اثر روشنایی

در مرحله بعد، روشنایی یا کم نور یک نور می تواند نحوه دیدن یک فضا را تغییر دهد.

اساسی ترین کاربرد نور برای دیدن اجسام است که با روشنایی مشخص می شود. توانایی نور در اجرای این نقش از نظر روانی بر بیننده تأثیر می گذارد.

رابرت دیویس، روانشناس شناختی با مدرک دکترا، ادعا می کند که نور روشن "به درک محیط کمک می کند... آن را به فضایی دلپذیرتر تبدیل می کند." اگر نور کافی برای درک آنچه در حال رخ دادن است وجود نداشته باشد، کمتر احتمال دارد از یک فضا قدردانی کنیم.

بر اساس مقاله‌ای در مجله Electrical Contractor، روشنایی نسبی یک لامپ در رابطه با نور اطراف می‌تواند اثرات روانی بر انسان نیز داشته باشد. به عنوان مثال، در یک فروشگاه مواد غذایی، روشنایی نسبی قفسه‌هایی که میان وعده‌ها را در خط صندوق جمع‌آوری می‌کنند، ممکن است توجه آنها را جلب کند.

علاوه بر این، روشنایی به طور قابل توجهی بر عادات غذایی تأثیر می گذارد. شما می خواهید وعده های غذایی ناسالم را در نور کم بیشتر کنید، زیرا احساس نمی کنید به اندازه کافی آگاه هستید.

طبق یک تحقیق، ناهار خوری ها در رستوران هایی با نور ضعیف 39 درصد کالری بیشتری نسبت به رستوران هایی با نور بهتر سفارش دادند. علاوه بر این، افرادی که وعده‌های غذایی مغذی سفارش می‌دادند، بیشتر در مکان‌هایی با نور مناسب بودند.

تاثیر رنگ و اشباع

در نهایت، رنگ یا رنگ نور و شدت آن بر چگونگی تأثیر نور بر خلق و خوی تأثیر می گذارد.

به عنوان مثال، نور آبی ممکن است بهره وری را در طول روز افزایش دهد. طبق یک مقاله UNC Kenan-Flagler School Business در مورد روشنایی محل کار،

استفاده از نور روز یا نور سرد با رنگ آبی در فضاهای طوفان فکری ایده خوبی است زیرا هر دو باعث افزایش توجه و بهره وری می شوند.

نور سفید دعوت کننده برای فضاهای ملاقات ایده آل است.

در اتاق‌های استراحت، نور گرم و متمایل به قرمز تا زرد بهتر عمل می‌کند، زیرا خلق و خوی راحت را افزایش می‌دهد.

با توجه به اینکه نور آبی به طور مکرر توسط ابزارهای الکترونیکی ساطع می شود، محققان اخیرا اثرات آن را بررسی کرده اند.

بر اساس نامه سلامت هاروارد، طول موج‌های آبی که در طول روز مفید هستند، زیرا سرعت واکنش و خلق و خو را افزایش می‌دهند، در شب بیشترین اختلال را ایجاد می‌کنند.

اگر در حال انتخاب نور برای یک فضای کاری در روز هستید، نور آبی یا نور روز را انتخاب کنید. اگر در حال ساختن فضای خصوصی تری هستید که در شب از آن استفاده می شود، نورهای کم با رنگ قرمز را انتخاب کنید.

با این حال، یک مطالعه در سال 2017 نشان داد که تعامل بین رنگ، اشباع و روشنایی ممکن است بر ضربان قلب و احساسات تأثیر بگذارد.

بر اساس این مطالعه، رنگ های قرمز، شدید و پر جنب و جوش بیشترین تأثیر احساسی را داشتند. احساسات نیز تحت تأثیر رنگ آبی قرار گرفتند، اما فقط زمانی که به شدت اشباع شده بود.

چه عوامل دیگری بر روانشناسی نور تأثیر می گذارد؟

روانشناسی نور چالش برانگیز است زیرا درک هر فرد منحصر به فرد است.

بر اساس تحقیقات به طور کلی، به نظر می رسد تأثیر نور و رنگ اغلب بیشتر به واکنش فردی بستگی دارد تا به تمایلات بیولوژیکی سخت.

با این حال، واکنش های فردی به نور تحت تأثیر تاریخ های ذهنی، هنجارهای اجتماعی و روندهای محیطی است.

رابرت دیویس نشان می دهد که ما با استفاده از مطالعات کاپلان و کاپلان، نور اتاق را بسته به تجربیات قبلی خود تفسیر می کنیم.

اگر نور یک اتاق برای ما آشنا باشد، ناخودآگاه یک "تطابق ذهنی" ایجاد می کنیم تا به ما کمک کند تا به یاد بیاوریم که این نوع نورپردازی نشان دهنده چیست.

این تطابق ذهنی به‌عنوان راه‌های کوتاهی عمل می‌کند تا به درک سریع ما از یک محیط کمک کند. و هر چه سریعتر بتوانیم نور یک اتاق را درک کنیم، احتمال بیشتری وجود دارد که نسبت به آن احساس خوبی داشته باشیم.

همه اثرات روشنایی بر عملکرد مغز را نمی توان در نظر گرفت. اما ما هنوز هم می‌توانیم الگوهایی را در نحوه واکنش افراد به نور ببینیم، و ممکن است مطمئن باشیم که افراد زیادی این ارتباطات را به اشتراک می‌گذارند که تصمیم‌گیری عمدی در مورد نور مفید است.