پرورش نور مرتعی تکنیکی است که در چند سال گذشته در صنعت لبنیات رواج یافته است. در این نوع کشاورزی، گاوهای شیری اجازه دارند در تمام طول سال آزادانه در مراتع پرسه بزنند، بدون نیاز به غذای اضافی. این به کشاورزان اجازه می دهد تا هزینه های خود را به میزان قابل توجهی کاهش دهند و در عین حال سلامت و رفاه حیوانات خود را نیز بهبود بخشند.
یکی از هزینه های اولیه در گاوداری سنتی، هزینه خوراک است. به منظور حفظ سطح بالای تولید شیر، گاوها معمولاً با رژیم غذایی حاوی ذرت و سویا همراه با سایر مکمل ها و افزودنی ها مانند آنتی بیوتیک ها و هورمون های رشد تغذیه می شوند. این هزینه ها می تواند به سرعت افزایش یابد، به خصوص در ماه های زمستان که چراگاه تازه در دسترس نیست. با انتقال به سیستم مبتنی بر مرتع، کشاورزان می توانند به طور قابل توجهی هزینه های خوراک خود را کاهش دهند و به طور بالقوه هزاران دلار در هر سال پس انداز کنند.
پرورش نور مرتعی علاوه بر کاهش هزینه ها، مزایای دیگری هم برای گاوها و هم برای محیط زیست دارد. با اجازه دادن به گاوها برای چرایدن در مراتع تازه، به آنها دسترسی به طیف وسیع تری از مواد مغذی نسبت به رژیم غذایی کاملاً کنترل شده داده می شود. این می تواند منجر به بهبود کیفیت شیر و افزایش سلامت کلی و بهره وری گله شود. همچنین گاوهای در حال چرا خطر کمتری برای ابتلا به بیماری ها و عفونت هایی دارند که معمولاً با دامداری در حبس مرتبط هستند، مانند ماستیت و بیماری های تنفسی.
از منظر زیست محیطی، کشاورزی نورانی مرتعی نیز می تواند تأثیر مثبتی داشته باشد. عمل چرای چرخشی، که در آن گاوها به طور منظم به مراتع تازه منتقل می شوند، به ارتقای سلامت خاک و کاهش فرسایش خاک کمک می کند. سیستم های مبتنی بر مرتع همچنین نیاز به پاکسازی گسترده زمین و استفاده از کود را کاهش می دهند که می تواند منجر به تخلیه خاک و تخریب محیط زیست شود.
https://www.benweilighting.com/agricultural-lighting/poultry-lighting/pasture-luminary.html
علیرغم مزایای فراوان کشاورزی نورانی مرتعی، هنوز چالش هایی وجود دارد که کشاورزان ممکن است هنگام انتقال به این نوع سیستم با آن مواجه شوند. یکی از بزرگترین چالش ها یافتن زمین کافی برای حمایت از گله در مرتع در تمام طول سال است. علاوه بر این، کشاورزان باید الگوهای چرای خود را به دقت مدیریت کنند تا از چرای بیش از حد دام جلوگیری کنند و اطمینان حاصل کنند که گاوها به تغذیه کافی دسترسی دارند.
چالش دیگر اطمینان از بالا ماندن سطح تولید شیر در حین انتقال به سیستم مبتنی بر مرتع است. ممکن است طول بکشد تا گاوها با رژیم غذایی و برنامه چرای جدید سازگار شوند و تولید شیر ممکن است ابتدا کاهش یابد و دوباره به تدریج افزایش یابد. با این حال، با مدیریت دقیق و تمرکز بر حفظ سلامت گله، اکثر کشاورزان گزارش می دهند که قادر به حفظ یا حتی افزایش سطح تولید شیر در مراتع هستند.
در نتیجه، پرورش نور در مراتع می تواند راه موثری برای دامداران برای کاهش هزینه های خود و همچنین بهبود سلامت و رفاه دام های خود باشد. با فراهم کردن دسترسی گاوها به مراتع تازه در تمام طول سال، کشاورزان می توانند هزینه های خوراک خود را کاهش دهند و به طور بالقوه هزاران دلار در هر سال پس انداز کنند. علاوه بر این، این نوع کشاورزی مزایای دیگری هم برای گاوها و هم برای محیط زیست دارد، از جمله بهبود کیفیت شیر، کاهش خطر بیماری و عفونت و کاهش اثرات زیست محیطی. در حالی که انتقال به سیستم مبتنی بر مرتع چالشهایی دارد، بسیاری از کشاورزان دریافتهاند که مزایای آن در درازمدت بیشتر از هزینههای آن است.
