مقدمه ای بر روشنایی اضطراری
قوانین حاکم بر روشنایی اضطراری
دستور اصلاح مقررات (RRFSO) 2005 که در اکتبر 2006 به اجرا درآمد، مسئولیت ایمنی همه افراد در یک ساختمان را اعم از اینکه در حال کار، بازدید یا زندگی در آن ساختمان هستند، بر عهده شخص مسئول ساختمان های غیر خانگی می گذارد. محل و فضاهای مشترک یک خانه در چند اشغال (HMO). تامین روشنایی اضطراری بخشی از این وظیفه مراقبت است. ماده 14 (2) (ح) RRFSO بیان می کند:
در صورت از کار افتادن روشنایی معمولی آنها، "مسیرهای اضطراری و خروجی های نیاز به روشنایی باید به روشنایی اضطراری با شدت مناسب مجهز شوند."
همانطور که توسط کمیته صنعت برای روشنایی اضطراری (ICEL)، که مرجع پیشرو در بریتانیا در زمینه روشنایی اضطراری است و تأییدیه شخص ثالث را برای قطعات و محصولات برای اتصالات نور اضطراری تحت نظارت انجمن صنعت روشنایی (LIA) ارائه می دهد: "روشنایی اضطراری بخشی از مقررات ایمنی در برابر آتش سوزی یک ساختمان است و نمی توان آن را نادیده گرفت."
"ساختمان های غیر خانگی طبق قانون موظفند همیشه ایمن باشند، حتی در صورت قطع برق. بنابراین، روشنایی اضطراری تقریباً در تمام این سازه ها مورد نیاز است."
طرف پاسخگو
BS 5266-1 استاندارد کلی برای روشنایی اضطراری است (کد عمل برای روشنایی اضطراری). طبق دستورالعمل مؤسسه استاندارد بریتانیا (BSi) در این کد، مسئولیتهای «فرد مسئول» به شرح زیر است:
"طرف پاسخگو باید بتواند نشان دهد که سخت افزار و نگهداری سیستم های ایمنی آتش نشانی برای محافظت از سرنشینان کافی است. دستورالعمل های سازنده یا استاندارد بریتانیایی قابل اجرا باید هنگام نصب و نگهداری تجهیزات پیشگیری از آتش سوزی و خدمات مرتبط رعایت شود تا اطمینان حاصل شود که آنها برای استفاده مورد نظرشان مناسب هستند." (2012)، ص. 211 از راهنمای روشنایی اضطراری، ویرایش دوم.
علیرغم این واقعیت که در عمل این وظیفه مراقبت مکرر به اشتراک گذاشته می شود یا به آنها تفویض می شود، هنوز هم چشم انداز ترسناکی برای افرادی است که هیچ پیشینه ای در ایمنی آتش نشانی ندارند و در موقعیتی قرار می گیرند که از نظر قانونی مسئول حفاظت و رفاه دیگران هستند. در این زمینه اما فاقد آن زمینه است.
هر کسی که کنترلی بر یک ساختمان یا مناطق خاصی در داخل آن داشته باشد، مانند مدیران املاک، مالکان، و نمایندگان اجاره، می تواند مسئول در نظر گرفته شود.
سیستم های روشنایی اضطراری برای چه مواردی استفاده می شود؟
رویکرد روشنایی اضطراری پس از ارزیابی خطر آتش سوزی (FRA) به شرح زیر خواهد بود، که نگرانی های متعددی را که باید وجود داشته باشد آشکار می کند.خطاب:
برنامه ریزی و توسعه سیستم
قرار دادن چراغ های روشنایی اضطراری (چراغ ها و تابلوهایی که بر روی دیوار یا سقف نصب می شوند)
نصب تمام وسایل به صورت دائمی
ارزیابی و نگهداری سیستم دوره ای
هر ساختمان دارای مشخصات منحصر به فردی برای روشنایی فرار اضطراری خواهد بود، که همانطور که در بالا ذکر شد، در صورت قطع برق یا مدار، جایگزین سیستم روشنایی معمولی می شود. در واقع، حتی در یک ساختار واحد، این سطوح روشنایی "متوسط" متفاوت خواهد بود. فضاهای داخلی مختلف دارای درجات مختلفی از نور طبیعی خواهند بود. به عنوان مثال، اتاقهایی با پنجرههای بیرونی از نور روز بهره میبرند، اما فضاهای داخلی و بدون شیشه مانند راهروها و راه پلهها باید دائماً دارای نور باشند.
هنگامی که یک سازه در شب مورد استفاده قرار می گیرد، نور اضطراری اغلب در همه فضاها، از جمله فضاهایی که به طور طبیعی در طول روز روشن می شوند، مورد نیاز است. یک استثنا ممکن است استفاده از نور "قرضی" از لامپ های خیابان بیرون باشد که در زمان اشغال ساختمان روشن می شوند. اگر این منبع روشنایی مطمئن باشد و راه های فرار داخل ساختمان را به اندازه کافی روشن کند، بسته به اینکه چه کسی از مسیرها استفاده خواهد کرد، ممکن است کافی باشد. با توجه به ارزیابی خطر ایمنی آتش نشانی دولت HM: مکان های بزرگ مونتاژ (مه 2006، صفحه 28)، "در موارد نادر، نور قرضی، مانند نور لامپ های خیابانی که راه های فرار را روشن می کند، ممکن است در بخش هایی از محل مورد استفاده کارکنان و جایی که راه های فرار ساده و سرراست است." به بیان دیگر، کسانی که با این سازه آشنا هستند ممکن است بتوانند در ساعات تاریکی با استفاده از نور قرضی با خیال راحت از آن خارج شوند. اما، استفاده از مسیرهای فراری که صرفاً با چنین روش هایی روشن می شوند، برای عموم مردم هرگز ایده خوبی نیست. در این شرایط، روشنایی اضطراری باید همیشه در دسترس باشد.
