وقتی صحبت از برق می شود، دو نوع اصلی جریان وجود دارد - جریان متناوب (AC) و جریان مستقیم (DC). هر دوی آنها به روشی اشاره دارد که در آن الکترون ها از یک هادی عبور می کنند.
120 ولت (ولت) ولتاژ استاندارد برای اکثر لوازم خانگی و الکترونیک در ایالات متحده است. با این حال، تفاوت های قابل توجهی بین 120 ولت AC و 120 ولت DC وجود دارد که بر نحوه استفاده از آنها تأثیر می گذارد.
برق متناوب، که نوع جریانی است که توسط شبکه برق تامین می شود، به صورت دوره ای جهت را تغییر می دهد. این بدان معناست که الکترونها به جای حرکت در یک خط مستقیم، جهت را تغییر داده و به جلو و عقب جریان میدهند. فرکانس این حرکت رفت و برگشت با هرتز (هرتز) اندازه گیری می شود و در ایالات متحده معمولاً 60 هرتز است. برق AC برای انتقال مقادیر زیاد توان در فواصل طولانی ترجیح داده می شود، زیرا کارایی بیشتری دارد و به راحتی می توان ولتاژ را با استفاده از ترانسفورماتورها کاهش یا افزایش داد.
از طرف دیگر، برق DC همیشه در یک جهت از منبع تغذیه به بار جریان می یابد. این به این معنی است که الکترون ها در یک خط مستقیم حرکت می کنند، به همین دلیل است که از برق DC برای الکترونیک و وسایل کوچک با نیاز به توان کم استفاده می شود. نمونههایی از دستگاههای DC شامل شارژر تلفن، چراغهای LED و باتریها هستند.
از نظر ایمنی، برق DC به طور کلی ایمن تر از برق AC در نظر گرفته می شود. این به این دلیل است که برق DC در صورت لمس تصادفی احتمال ایجاد شوک الکتریکی کمتری دارد. با این حال، برق DC در موقعیتهای خاص میتواند خطرناکتر باشد، مانند زمانی که مقدار زیادی برق DC درگیر است، مانند خودروهای الکتریکی یا در بانکهای باتری بزرگ.
در نتیجه، در حالی که هر دو ولتاژ 120 ولت متناوب و 120 ولت مستقیم می توانند برای تامین انرژی دستگاه های خانگی استفاده شوند، تفاوت های مشخصی در نحوه تولید، انتقال و استفاده از آنها وجود دارد. بنابراین، درک نوع جریان برای برنامه خاص شما مهم است.
