تفاوت بین UV-A و UV-C چیست؟

تفاوت بین UV-A و UV-C چیست؟

نور فرابنفش تقریباً به اندازه رنگهای طیف مرئی متنوع است. با این حال، وقتی به UV فکر می کنیم، تمایل داریم که این موضوع را نادیده بگیریم و صرفاً آن را به عنوان طیفی از طول موج های مرتبط با کاربرد آن در فلورسانس، درمان، و ضد عفونی و همچنین پیامدهای سرطان زا احتمالی آن طبقه بندی کنیم. با این حال، تمایز بین چندین شکل از اشعه ماوراء بنفش بسیار مهم است، زیرا هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند. در این مقاله، ما به تمایزات کلیدی بین پرتوهای UV-A و UV-C از نظر کاربردها و موارد استفاده می‌پردازیم.

ابتدا به دنبال مقدار طول موج باشید

طول موج پرتو فرابنفش مهمترین عامل در شناسایی آن است. طول موج که بر حسب نانومتر (nm) اندازه‌گیری می‌شود، بر نوع نور UV تأثیر می‌گذارد. UV{2}}محدوده طول موج A از315 تا 400 نانومتر، در حالی که طول موج UV{0}}C بین 100 تا 280 نانومتر است. طول موج UV{4}}B بین 280 تا 315 نانومتر است.

هر دو UV-A و UV-C برای چشم انسان قابل مشاهده نیستند، بنابراین ممکن است غیرقابل تصور به نظر برسد، زیرا شما نمی‌توانید از نظر بصری بین این دو شکل UV تمایز قائل شوید، به همان روشی که ما می‌توانیم به صورت بصری تشخیص دهیم که منبع نور قرمز یا آبی است. در نتیجه، بسیار مهم است که منبع نور طول موجی را که برای کاربرد خاص خود می خواهید، و همچنین تمایز بین تابش UV-A و UV-C را درک کنید.

UV{0}}الف: فلورسانس و پخت

اکثر کاربردهای لامپ UV{0}A به عنوان فلورسانس یا پخت طبقه بندی می شوند و از طول موج 365 نانومتر استفاده می کنند. فلورسانس زمانی اتفاق می‌افتد که موادی مانند رنگ‌ها، رنگدانه‌ها یا مواد معدنی UV{3}}یک نور را به طول موج مرئی تبدیل می‌کنند. لامپ های فرابنفش مورد استفاده در چنین کاربردهایی به عنوان نور سیاه شناخته می شوند زیرا تیره به نظر می رسند، با این حال هنگامی که بر روی چیزهای مختلف تابیده می شوند، رنگ های قابل مشاهده متنوعی تولید می کنند.

چراغ قوه LED realUV™ فلورسانس سبز رنگ را بر روی سنگ ایجاد می کند، همانطور که در زیر مشاهده می کنید. UV-فلورسانس در کاربردهای مختلفی از جمله پزشکی قانونی، پزشکی، زیست شناسی مولکولی و زمین شناسی بسیار مفید است، جایی که توانایی تشخیص وجود ترکیبات نورانی خاصی که در غیر این صورت تحت شرایط نور طبیعی غیرقابل تشخیص هستند، یک مزیت قابل توجه است.

همه کاربردهای فلورسانس محدود به کاربردهای علمی نیستند. فلورسانس ممکن است برای ارائه طیف گسترده ای از جلوه های بصری چشمگیر، از جمله عکاسی فلورسانس و تاسیسات هنری بلک لایت استفاده شود. بسیاری از مکان‌های سرگرمی، مانند مهمانی بلک لایت که ممکن است به یاد بیاورید، ممکن است از UV{2}}A برای تولید جلوه‌های فلورسانس استفاده کنند.

متداول ترین طول موج های فلورسانس UV-A 365 و 395 نانومتر است. به طور کلی، هر دو 365 و 395 نانومتر اثرات فلورسانس ایجاد می کنند. با این حال، 365 نانومتر یک اثر UV "پاک تر" با خروجی نور مرئی کمتر ایجاد می کند، و 395 نانومتر دارای یک جزء بنفش / بنفش قابل مشاهده است.

برخلاف فلورسانس، UV{0}}A ممکن است باعث تغییرات شیمیایی و ساختاری در انواع مواد شود و در فرآیندهای پخت به کار می‌رود. عمل آوری به شدت بیشتر UV نیاز دارد، اما همچنان با استفاده از همان طول موج های UV{2}}A انجام می شود. مانند فلورسانس، 365 نانومتر طول موج درمان مکرر است.

UV{0}}از طول موج های UV برای خشک کردن رنگ امولسیونی در چاپ روی صفحه و همچنین اپوکسی ها برای مصارف صنعتی و ژل ناخن استفاده می شود. علاوه بر شدت، مدت زمان کلی قرار گرفتن در معرض یک ملاحظه مهم در کاربردهای UV{2}}یک درمان است.

UV{0}}C: کاربردهای میکروب کش و ضد عفونی کننده

بر خلاف UV-A، UV- طول موج‌های C به طور قابل ملاحظه‌ای کوتاه‌تر هستند و از ۱۰۰ نانومتر تا ۲۸۰ نانومتر متغیر هستند. UV{5}}طول موج C به عنوان روشی کارآمد برای غیرفعال کردن پاتوژن ها مانند ویروس ها، باکتری ها، کپک ها و قارچ ها برجسته شده است.

UV{0}}C یک طول موج میکروب کش کارآمد است زیرا DNA و RNA در برابر آسیب در حدود 265 نانومتر آسیب پذیر هستند. هنگامی که عوامل بیماری زا در معرضطول موج UV{0}}Cتشعشعات، پیوندهای دوگانه ای که تیمین و آدنین را به هم متصل می کنند، در فرآیندی به نام دیمریزاسیون شکسته می شوند که ساختار DNA پاتوژن را تغییر می دهد. به دلیل این تغییر، زمانی که ویروس تلاش می کند تکثیر یا تکثیر شود، فساد ژنتیکی مانع از موفقیت آن می شود.

UV{0}}C به دلیل آسیب پذیری طول موج تیمین (اوراسیل در RNA) از نظر ظرفیت خود برای انجام اقدامات میکروب کشی منحصر به فرد است. نمودار زیر نشان می دهد که تیمین و اوراسیل نور UV را در طول موج های بیشتر از 300 نانومتر جذب نمی کنند.

طبق نمودار، اشعه ماوراء بنفش-نمی‌تواند به همان روشی که نور ماوراء بنفش-C باعث دیمیزاسیون شود. در نتیجه، تمام تحقیقات موجود نشان می دهد که UV{3}}A به عنوان یک ضدعفونی کننده بی اثر است زیرا نمی تواند ساختارهای DNA پاتوژن را هدف قرار دهد.

UV-A در نور روز وجود دارد، اما UV-C وجود ندارد

یک تصور نادرست رایج این است که نور طبیعی خورشید حاوی انواع پرتوهای فرابنفش است. در حالی که تابش خورشیدی حاوی تمام طول موج های انرژی UV است، فقط UV-A و مقداری UV-B در جو زمین حرکت می کنند. از طرف دیگر، UV{4}}C قبل از رسیدن به زمین توسط لایه ازن زمین جذب می شود.

طبق استاندارد HHS ایالات متحده، تمام طول موج‌های UV، از جمله UV-A، UV-B، و UV-C، مشکوک به سرطان‌زا هستند و باید با احتیاط زیاد مورد استفاده قرار گیرند. تشعشعات فرابنفش به ویژه خطرناک است، زیرا ما را وادار نمی‌کند به همان روشی که نور مرئی انجام می‌دهد، چشمان خود را نگاه کنیم یا دور شویم. با این حال، ما می دانیم که اشعه ماوراء بنفش-در نور طبیعی روز نسبتاً رایج است، و در نتیجه، تحقیقات و مطالعات بسیار بیشتری در سطح جمعیت{6}} وجود دارد که اطلاعات بهتری از خطرات و آسیب های احتمالی UV-A ممکن است ایجاد کند.

در مقابل، اشعه ماوراء بنفش-C چیزی نیست که بیشتر مردم به طور منظم در معرض آن قرار گیرند. بیشتر مطالعات با در نظر گرفتن سلامت و ایمنی شغلی انجام شده است که بر بخش ها و حرفه های خاصی مانند جوشکاران تمرکز دارد. در نتیجه تحقیقات کمتری در مورد خطرات و آسیب های احتمالی ناشی از UV{3}}C انجام شده است. از نقطه نظر فیزیک، UV{5}}C به دلیل طول موج کوتاه‌تر، سطح انرژی بسیار بیشتری دارد و می‌دانیم که مستقیماً مولکول‌های DNA را از بین می‌برد. منطقی است باور کنیم که این پتانسیل آسیب انسانی بیشتری نسبت به انواع کمتر UV، یعنی UV-A و UV-B دارد. در نتیجه، باید اقدامات احتیاطی بیشتری برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض UV{10}}C انجام شود.