لامپ های میکروب کش UV چگونه کار می کنند؟
لامپهای میکروبکش فرابنفش نور ماوراء بنفش 253.7 نانومتری (254) ساطع میکنند و سلولهای میکروبی در طیف جذبی اسیدهای نوکلئیک منطبق هستند، بنابراین سلولهای ارگانیسم میکروبی را در ساختار مولکولی DNA (دئوکسی ریبونوکلئیک اسید) یا RNA (اسید ریبونوکلئیک حاصل) از بین میبرند. رشد مرگ سلولی و مرگ سلولی احیا کننده، برای دستیابی به اثر ضد عفونی ضد باکتری.
چرا باید دوز تشعشع به جای نرخ بیوسید تضمین شود؟
اثربخشی استریلیزاسیون اشعه ماوراء بنفش تحت تأثیر دوز تابش اشعه ماوراء بنفش است و به سادگی با میزان بیوسید اندازه گیری نمی شود. دوز باکتری کش مقدار کل اشعه ماوراء بنفش دریافتی توسط یک باکتری یا میکروارگانیسم است و از حاصل ضرب شدت تابش فرابنفش و مدت زمان قرار گرفتن در معرض آن محاسبه می شود. هنگام استفاده از استریلیزاسیون با اشعه ماوراء بنفش، لازم است از شدت تابش و زمان تابش لامپ میکروب کش اطمینان حاصل شود تا از میزان عامل باکتری کش اطمینان حاصل شود. اگر چه مقدار عامل باکتری کش را می توان برای اندازه گیری اثر کشتن میکروارگانیسم ها مورد استفاده قرار داد، اما نمی تواند به طور مستقیم میزان باکتری کشی را منعکس کند.
گونه های مختلف میکروارگانیسم ها حساسیت های متفاوتی به اشعه ماوراء بنفش دارند و دوز مورد نیاز تابش اشعه ماوراء بنفش با توجه به نوع میکروارگانیسم متفاوت است. برای مثال، 99.99 درصد استریل کردن E. coli به دوز UV بیشتر یا مساوی 20،{3}} μW.s/cm2 نیاز دارد، در حالی که 99.99 درصد استریل کردن مایکوباکتریوم spp. نیاز به دوز UV بیشتر یا مساوی 100،{8}} μW.s/c2 دارد.
با این حال، در واقعیت، نرخ عقیمسازی میتواند تحت تأثیر دلایل مختلفی مانند شکل جسم تحت تابش، ارتفاع تابش، مدت تابش و شدت نور باشد.
اگرچه هر چه دوز پرتو فرابنفش بزرگتر باشد، میزان باکتری کشی بر این اساس افزایش می یابد، هیچ رابطه خطی مستقیمی بین دوز تابش و میزان باکتری کشی وجود ندارد، ذکر بیش از حد شدت نور یا زمان نور ممکن است منجر به بدتر شدن یا آسیب کیفیت محصول شود. بنابراین، با فرض حفظ اثر استریلیزاسیون، نیازی به پیگیری بیش از حد نرخ عقیم سازی نیست.
